سری در خویش دزدیدم به فکر حلقه زلفی

ز بخت ما و من چون خامشی صافست تقریرم

به دام حیرت صیادکو اندیشه فرصت

چکیدن در شکست رنگ دارد خون نخجیرم

دهان مارگل کرد از گریبان گلوگیرم

سراپایم خطی داردکه خاموشیست مضمونش

قضاگویی به کلک موی چینی کرد تحریرم