به روز هم نتوان کرد قطع شبگیرم

سیاه بخت محبت بهارها دارد

به هند نازفروش سوادکشمیرم

نگاه دیده آهوست وحشتی که مراست

چو جاده رنگ بنای مرا شکستی نیست

به خشت نقش قدم کرده اند تعمیرم

مپرس ز آتش شوق که داغم ای ناصح