وبال عشرتم یارب نگردد قید خود داری

ز بس گردیده ام گرد سر او نشئه نازم

کمال من عروج پایه دیگر نمی خواهد

همان خورشید خواهم بود اگر از ذره ممتازم

که من با لغزش پا همچو طفل اشک گلبازم

هوای نارسا را نیست جز شبنم گریبانی

ز خجلت آشیان ساز عرق گردیده پروازم