ز خجلت آشیان ساز عرق گردیده پروازم

وبال عشرتم یارب نگردد قید خود داری

که من با لغزش پا همچو طفل اشک گلبازم

هوای نارسا را نیست جز شبنم گریبانی

به سامان شکست رنگ من خندیدنی دارد

به رنگی ناله سر کردم که کس نشنید آوازم

نی ام چون موج ، جولان جرات آزار کس بیدل