همان آیینه بی اعتباربهاست غمازم

ز بال نارسا بر خویش پیچیده است پروازم

لب خاموش دایم در قفس دارد چو آوازم

چو تمثالم نهان از دیده های اعتبار اما

نفس گر می کشم قانون حالم می خورد بر هم

چو ساز خامشی با هیچ آهنگی نمی سازم

خیالی می کشد مخمل کدامین راه و کو منزل