خیالی می کشد مخمل کدامین راه و کو منزل

همان آیینه بی اعتباربهاست غمازم

نفس گر می کشم قانون حالم می خورد بر هم

چو ساز خامشی با هیچ آهنگی نمی سازم

سوار حیرتم در عرصه آیینه می تازم

درین گلشن که سامان من و ما باختن دارد

چو گل سرمایه ای دیگر ندارم رنگ می بازم