درین گلشن که سامان من و ما باختن دارد

چو ساز خامشی با هیچ آهنگی نمی سازم

خیالی می کشد مخمل کدامین راه و کو منزل

سوار حیرتم در عرصه آیینه می تازم

چو گل سرمایه ای دیگر ندارم رنگ می بازم

ز شمع کشته داغی هم اگر یابی غنیمت دان

نگاه حیرت انجامم تماشا داشت آغازم