ز شمع کشته داغی هم اگر یابی غنیمت دان

سوار حیرتم در عرصه آیینه می تازم

درین گلشن که سامان من و ما باختن دارد

چو گل سرمایه ای دیگر ندارم رنگ می بازم

نگاه حیرت انجامم تماشا داشت آغازم

ندارد ذره موهوم بی خورشید رسوایی

تو کردی جلوه و افتاد بر رو تخته رازم