چو گل سرمایه ای دیگر ندارم رنگ می بازم

خیالی می کشد مخمل کدامین راه و کو منزل

سوار حیرتم در عرصه آیینه می تازم

درین گلشن که سامان من و ما باختن دارد

ز شمع کشته داغی هم اگر یابی غنیمت دان

نگاه حیرت انجامم تماشا داشت آغازم

ندارد ذره موهوم بی خورشید رسوایی