ندارد ذره موهوم بی خورشید رسوایی

چو گل سرمایه ای دیگر ندارم رنگ می بازم

ز شمع کشته داغی هم اگر یابی غنیمت دان

نگاه حیرت انجامم تماشا داشت آغازم

تو کردی جلوه و افتاد بر رو تخته رازم

شدم خاک و فرو ننشست توفان غبار من

هنوز از پرده ساز عدم می جوشد آوازم