نگاه حیرت انجامم تماشا داشت آغازم

درین گلشن که سامان من و ما باختن دارد

چو گل سرمایه ای دیگر ندارم رنگ می بازم

ز شمع کشته داغی هم اگر یابی غنیمت دان

ندارد ذره موهوم بی خورشید رسوایی

تو کردی جلوه و افتاد بر رو تخته رازم

شدم خاک و فرو ننشست توفان غبار من