سوار حیرتم در عرصه آیینه می تازم

نفس گر می کشم قانون حالم می خورد بر هم

چو ساز خامشی با هیچ آهنگی نمی سازم

خیالی می کشد مخمل کدامین راه و کو منزل

درین گلشن که سامان من و ما باختن دارد

چو گل سرمایه ای دیگر ندارم رنگ می بازم

ز شمع کشته داغی هم اگر یابی غنیمت دان