ز درد سعی ناپیدای تصویرم چه می پرسی

تو کردی جلوه و افتاد بر رو تخته رازم

شدم خاک و فرو ننشست توفان غبار من

هنوز از پرده ساز عدم می جوشد آوازم

سرا پا رنگم اما سخت بیرنگ است پروازم

بنازم خرمی های بهارستان غفلت را

شکستن فتنه توفانست و من بر رنگ می نازم