بنازم خرمی های بهارستان غفلت را

هنوز از پرده ساز عدم می جوشد آوازم

ز درد سعی ناپیدای تصویرم چه می پرسی

سرا پا رنگم اما سخت بیرنگ است پروازم

شکستن فتنه توفانست و من بر رنگ می نازم

به رنگ چشم مشتاقان ز حیرت بر نمی آیم

همان یک عقده دارم تا قیامت گر کنی بازم