که ازگردش رسد رنگی به آن پیمانه نازم

ز فیض ناتوانی مصرعی در خلق ممتازم

چو ماه نو به یک بال آسمان سیر است پروازم

به یاد چشمی از خود می روم ای فرصت امدادی

نوای فرصتم آهنگ عبرت نغمه عمرم

مپرس از نارسایی تا چه دارد رشته سازم

به هجرت گر نی ام دمساز آه و ناله معذورم