ندارد پنجه آفت کمین جیب عریانی

تو با آیینه و من با دل غمناک می سازم

به چندین آرزو می پرورم یک آه نومیدی

نهال شعله ای سیراب ازین خاشاک می سازم

چو گل جرم لباسست اینکه من با خاک می سازم

همای لامکان پروازم و از بی پر و بالی

به پسی مانده ام چندانکه با افلاک می سازم