کز دلم یک باره برد آرام را

محرم راز دل شیدای خود

کس نمی بینم ز خاص و عام را

با دلارامی مرا خاطر خوش است

ننگرد دیگر به سرو اندر چمن

هر که دید آن سرو سیم اندام را

صبر کن حافظ به سختی روز و شب