فسانها می زنم کاین تیغ را بیباک می سازم

به ذوق جستجویت جیب هستی چاک می سازم

غباری می دهم بر باد و راهی پاک می سازم

به چندین عبرت از دل قطع الفت می کند آهم

در آن عالم که انداز عروجی می دهم سامان

سری می آورم درگردش و افلاک می سازم

نمی دانم چسان کام امید از عافیت گیرم