در آن عالم که انداز عروجی می دهم سامان

غباری می دهم بر باد و راهی پاک می سازم

به چندین عبرت از دل قطع الفت می کند آهم

فسانها می زنم کاین تیغ را بیباک می سازم

سری می آورم درگردش و افلاک می سازم

نمی دانم چسان کام امید از عافیت گیرم

که من در بیخودیها نیز با ادراک می سازم