گناه بیگناهی چند نابخشیدنت نازم

در آغوش نگه گرد سر بیتابی ات گردم

به تحریک نفس چون بوی گل گردیدنت نازم

عتاب بحر رحمت جوش عفوی دیگر است اینجا

تغافل در لباس بی نقابی اختراع است این

جه انی را به شور آوردن و نشنیدنت نازم

تحیر عذرخواهست از خیال گردش چشمی