متاع کاروان ما همین یک پنبه گوش است

در اول گام از سر تا قدم لغزیدنت نازم

نفس در آینه بیش از دمی صورت نمی بندد

درین وحشت سرا چون حسرت آرامیدنت نازم

اثر دلال عبرت چون جرس نالیدنت نازم

نفس در عرض وحشت ناز آزادی نمی خواهد

قبا عریانی و آنگاه دامن چیدنت نازم