اثر دلال عبرت چون جرس نالیدنت نازم

نفس در آینه بیش از دمی صورت نمی بندد

درین وحشت سرا چون حسرت آرامیدنت نازم

متاع کاروان ما همین یک پنبه گوش است

نفس در عرض وحشت ناز آزادی نمی خواهد

قبا عریانی و آنگاه دامن چیدنت نازم

کی ام من تا بنازم بر خود از اندیشه نازت