به هر دل داغ واری یادگار خویش می سوزم

نمی دانم چه آتش بر جگر دارد شرار من

که هر جا می شود چشمم دچار خویش می سوزم

خرام فرصت کارم ، وداع الفت یارم

درین گلزار عبرت باد در دست است کوششها

عبث همچون نفس رنگ بهار خویش می سوزم

نه نور خلوتم نی ساز محفل، شعله شمعم