نمی دانم چه آتش بر جگر دارد شرار من

چو برق از جرات بی اختیار خویش می سوزم

اگر آسوده ام خواهی به محفل چهره ای بگشا

سپندی جای خویش اول قرار خویش می سوزم

که هر جا می شود چشمم دچار خویش می سوزم

خرام فرصت کارم ، وداع الفت یارم

به هر دل داغ واری یادگار خویش می سوزم