یارب مباد تیغش بی جوهر تبسم

تا چشم باز کردم صد زخم ساز کردم

در حیرتم چو می خواند افسونگر تبسم

امید ما بهار است از چین ابروی ناز

نتوان ز لعل خوبان قانع شدن به بوسی

گردیدن ست چون خط گرد سر تبسم

ای هوش بی تامل از لعل یار بگذر