شور هزار قافله در بار می رسم

خوابم بهار دولت بیدار می شود

هر چند تا به سایه دیوار می رسم

زین یک نفس متاع که بار دل است و بس

میخانه حضور خیال نگاه کیست

جام دماغ دارم و سرشار می رسم

نازم به دستگاه ضعیفی که چون خیال