میخانه حضور خیال نگاه کیست

هر چند تا به سایه دیوار می رسم

زین یک نفس متاع که بار دل است و بس

شور هزار قافله در بار می رسم

جام دماغ دارم و سرشار می رسم

نازم به دستگاه ضعیفی که چون خیال

در عالمی که اوست من زار می رسم