هر چند نیست چون ثمرم پای اختیار

از یک گشاد چشم به گلزار می رسم

غافل نی ام ز خاصیت مژده وصال

می بالم آنقدرکه به دلدار می رسم

راهم به منزلی ست که ناچار می رسم

جسم فسرده را سر و برگ طلب کجاست

دل آب می شود که به رفتار می رسم