راهم به منزلی ست که ناچار می رسم

غافل نی ام ز خاصیت مژده وصال

می بالم آنقدرکه به دلدار می رسم

هر چند نیست چون ثمرم پای اختیار

جسم فسرده را سر و برگ طلب کجاست

دل آب می شود که به رفتار می رسم

شبنم به غیر سجده چه دارد به پای گل