تا پای خود چو شمع به شبگیر می رسم

از ضعف بسکه در همه جا دیر می رسم

وهم علایق از همه سو رهزن دل است

پا درگل خیال به صد قیر می رسم

برنقش پای شمع تصور حنا مبند