پا درگل خیال به صد قیر می رسم

از ضعف بسکه در همه جا دیر می رسم

تا پای خود چو شمع به شبگیر می رسم

وهم علایق از همه سو رهزن دل است

برنقش پای شمع تصور حنا مبند

من رنگها شکسته به تصویر می رسم

رنگ بنای صبح ز آب وگل فناست