از کام حرص لذت طفلی نمی رود

من رنگها شکسته به تصویر می رسم

رنگ بنای صبح ز آب وگل فناست

بر باد می روم که به تعمیر می رسم

دندان شکسته باز پی شیر می رسم

بگذار چون سحر فکنم طرح فرصتی

گرد رمی ز دور نفس گیر می رسم