دندان شکسته باز پی شیر می رسم

رنگ بنای صبح ز آب وگل فناست

بر باد می روم که به تعمیر می رسم

از کام حرص لذت طفلی نمی رود

بگذار چون سحر فکنم طرح فرصتی

گرد رمی ز دور نفس گیر می رسم

خواب عدم فسانه هستی شنیده است