کفن کو تا نباید آب گشت از شرم نباشم

چواشک مضطرب تاکی نشیند نقش من یارب

عنان لغزش پا می کشد عمریست نقاشم

به مرگ از زندگی بیش است یاس بینوای من

چو شمع از امتحان سیرم درین دعوت سرا بیدل

به آن گرمی که باید سوخت خامان پخته اند آشم