با دل چقدر دعوی اندازه کند چشم

این نسخه حیرت که سواد مژه دارد

بیش از ورقی نیست چه شیرازه کند چشم

هم ظرفی دریا قفس وهم حبابست

چون آینه یک جلوه ازین خانه برون نیست

از حیرت اگر حلقه دروازه کند چشم

عالم همه زان طرز نگه سرمه غبارست