چون آینه یک جلوه ازین خانه برون نیست

بیش از ورقی نیست چه شیرازه کند چشم

هم ظرفی دریا قفس وهم حبابست

با دل چقدر دعوی اندازه کند چشم

از حیرت اگر حلقه دروازه کند چشم

عالم همه زان طرز نگه سرمه غبارست

یارب ز تغافل نفسی غازه کند چشم