کو ساز نگاهی که بود قابل دیدار

از حیرت اگر حلقه دروازه کند چشم

عالم همه زان طرز نگه سرمه غبارست

یارب ز تغافل نفسی غازه کند چشم

گیرم که هزار آینه شیرازه کند چشم

از حسرت دیدار قدح گیر وصالیم

مخمور لقای تو ز خمیازه کند چشم