در جلوگاه نازش بار نگه محالست

زین برق عافیت سوز یعنی زبانه چشم

مژگان یار دارد مضراب صد قیامت

در سرمه هم نهان نیست شور ترانه چشم

دیگر چه وا نماید حیرت بهانه چشم

خلوتگه تحیر بر بوالهوس نشد باز

مژگان چه دارد اینجا غیر از کرانه چشم