از داغ پنبه می کشم و دیر می کشم

چون شمع زحمتی که به شبگیر می کشم

طفلی شد و شباب شد و شیب سرکشید

لیکن یقین نشد که چه تصویر می کشم

فرصت امید و سعی هوسها همان بجاست