لیکن یقین نشد که چه تصویر می کشم

چون شمع زحمتی که به شبگیر می کشم

از داغ پنبه می کشم و دیر می کشم

طفلی شد و شباب شد و شیب سرکشید

فرصت امید و سعی هوسها همان بجاست

سیماب رفت و زحمت اکسیر می کشم

عجزم به زعم خویش رگ از سنگ می کشد