ز آفتاب کشم ناز خلعت زرین

نشانده است تحیر به آب آینه جوشم

خوشم به حاصل تردامنی چو اشگ ندامت

نه گوهرم که شوم خشک و آبرو بفروشم

گلیم بخت سیه بس بود چو سایه به دوشم

نوید عافیتی دارم از جهان قناعت

صدای بی نفس موج گوهر است سروشم