صدای پای که دارد غبار رفتن هوشم

تغافلست ز عالم لباس عافیت من

حباب وار ندانم به غیر چشم چه پوشم

چمن طرازی ناز است سیر بیخودی امشب

شرار نیم نگه فرصت نمود ندارد

در انتظار که باشم به آرزوی چه کوشم

درین چمن به چه گل آشنا شوم من بیدل