شرار نیم نگه فرصت نمود ندارد

حباب وار ندانم به غیر چشم چه پوشم

چمن طرازی ناز است سیر بیخودی امشب

صدای پای که دارد غبار رفتن هوشم

در انتظار که باشم به آرزوی چه کوشم

درین چمن به چه گل آشنا شوم من بیدل

مگر چو لاله دو روزی به داغ یاس بجوشم