هوس مشکل که بالد از مزاج بی نیاز من

دو عالم می شود گرد عدم تا چشم می پوشم

خوشم کز شور این دربا ندارم گرد تشویشی

دل افسرده مانند صدف شد پنبه درگوشم

درین محفل همه گر شمع گردم دود نفروشم

خیال گل نمی گنجد ز تنگی درکنار من

مگر چون غنچه نگشاید شکست رنگ آغوشم