مگر چون غنچه نگشاید شکست رنگ آغوشم

هوس مشکل که بالد از مزاج بی نیاز من

درین محفل همه گر شمع گردم دود نفروشم

خیال گل نمی گنجد ز تنگی درکنار من

مرادی نیست هستی را که باشد قابل جهدی

ندانم اینقدرها چون نفس بهر چه می کوشم

به هر جا می روم از دام حیرت بر نمی آیم