مرادی نیست هستی را که باشد قابل جهدی

درین محفل همه گر شمع گردم دود نفروشم

خیال گل نمی گنجد ز تنگی درکنار من

مگر چون غنچه نگشاید شکست رنگ آغوشم

ندانم اینقدرها چون نفس بهر چه می کوشم

به هر جا می روم از دام حیرت بر نمی آیم

به رنگ شبنم از چشمی که دارم خانه بر دوشم