سپند بیقرارم ناله خواهدکرد خاموشم

ز فیض گریه سرشار افسردن فراموشم

به رنگ چشمه آب دیده دارد آتش جوشم

جنونی در گره دارم به ذوق سرمه گردیدن

حضور بوریای فقر عرض راحتی دارد

سزد گر بستر مخمل شود خواب فراموشم

نم اشک زمینگیرم ، مپرس از سرگذشت من