طنبور تقاضای همین مالش گوشم

چیزی ز من و ما بنمایم چه توان کرد

گرم است دکان آینه داری بفروشم

زبن بزم به جز زحمت عبرت چه کشد کس

چون دیده آهو رمی افروخت چراغم

کز دامن صحرا نتوان کرد خموشم

دور است به مژگان بلند تو رسیدن