خمستان وفا رنگ فسردن بر نمی دارد

ز تحریک نفسها شور زنجیر است درگوشم

به آن نامهربان ، یارب که خواهد گفت حال من

ز یادش رفته ام چندانکه از هر دل فراموشم

جنون شوق او دارم مباد از خود برون جوشم

ز خوبان سود نتوان برد بی سرمایه حیرت

خریداری ندارد دل مگر آیینه بفروشم