نگاهم بیش ازینها بر نمی تابد بر و دوشم

ز کس امید دلگرمی ندارد شعله شمعم

به هر محفل که باشم با شکست رنگ در جوشم

بجز حسرت چه اندوزم بجز حیرت چه پردازم

مبادا هیچکس یا رب زیانکار پشیمانی

دل امروز هم شب کرد داغ فرصت دوشم

کجا بست از زبان جوهر آیینه گویایی